16. 07. 02

Zwarte Woud, 8 t/m 12 juni 2016

Woensdag 8 juni

Zoals gebruikelijk vroeg dag aan het begin van een fietsreis van PV De Quint. In mijn geval ging het wekkertje om 3.45 uur af.

Rond 5.15 uur arriveerden we in Alkmaar en daar bleken al een aantal deelnemers aanwezig te zijn, waaronder uiteraard John. Niet veel later arriveerde ook de touringcar en kon het laden beginnen. Helaas ging Siem deze keer niet mee, waardoor John ons (Chiel en ik) had gebombardeerd tot chef-fietsen-inladen. Samen met chauffeur Eugene gingen we aan de slag, maar werden al snel tot de orde geroepen door John; het ging niet goed. Uiteraard volgden wij zijn bevelen slaafs op en jawel hoor, alle fietsen vonden een plekje.

Om 6.05 uur, vrijwel op schema, vertrok de bus voor de lange reis naar het Zwarte Woud. Eugene had gekozen voor een route via Venlo en dat bleek een prima keuze. Geen files en vrijwel geen ander oponthoud dus dat ging prima. Bij Venlo werd even een kwartiertje gerust. Door twee deelnemers werd dat wel erg letterlijk genomen, want zij bleken slapend in de afgesloten bus achter gelaten te zijn. Nadat ook zij de benen even hadden kunnen strekken, gingen we weer verder.

Iets voor 9 uur reden we die Heimat binnen en ook daar ging de reis voorspoedig. Na weer een paar uur rijden, stopte de bus voor de tweede keer. Dat gebeurde op een heel mooi plekje, namelijk bij de Moezeldalbrug, ook wel bekend als Möseltalbrücke. Een brug van bijna een kilometer lang en een hoogte van 136 meter. Hier konden we weer even benen strekken en tegelijk van het prachtige uitzicht op de Moezel genieten.

Zwarrte Woud 1

Ook hierna reed het weer vlot door, al hadden we wel geluk dat een kettingbotsing niet ver voor ons gebeurde. Hierdoor konden we er vrij snel langs rijden omdat er nog geen hulpdiensten waren die de weg afsloten.

Nadat we de snelweg hadden verlaten volgens afspraak even het hotel gebeld dat we er bijna waren. Anders dan chauffeur Marcel in 2012 koos Eugene er voor niet door hartje Freiburg te rijden. Hierdoor deze keer geen hachelijke avonturen onder nauwe poortjes met hoogspanningskabels. Hoe dichter we bij het hotel kwamen, hoe harder het begon te regenen. Eenmaal in Todtnauberg ook nog flink regen, maar dit weerhield het hotelpersoneel er niet van ons weer een warm welkom te geven, inclusief welkomstdrankje.

Na het Zwitserse buffet (huh, we zitten toch in Duitsland…..) ging iedereen al vrij vlot richting kamer/appartement. Het was een lange dag geweest en morgen moet er natuurlijk gefietst worden.

Donderdag 9 juni

Enigszins huiverig werden de gordijntjes open geschoven deze ochtend. En helaas, de verwachte regen was inderdaad gevallen. Maar het regende nog maar licht en een blik op de buienradar stemde ook wel positief, het zou snel droog moeten worden. Na het ontbijt bleek het inderdaad droog te zijn, dus gingen we volgens plan op pad.

John zou met de wat minder snelle klimmers en dalers om 8.45 uur starten, het werd door omstandigheden ietsje later. Zelf ging ik met de rest van de groep een klein half uur later beginnen aan de afdaling van Todtnauberg. De route die we vandaag zouden gaan rijden, was gedoopt tot Ronde Münstertal (sorry Chiel…).

Na de afdaling naar Schönau was de Weissenbachsattel de eerste klim van deze reis. Een prachtige maar ook zware klim door het bos en voor de deelnemers van 2012 een herkenbare klim. Toen zat ie in de Koninginnerit, nu in de eerste rit, we hadden de lat duidelijk wat hoger gelegd! Bovenop de Weissenbachsattel gingen we koffie drinken in restaurant Hochkopfhaus. Iedereen kon daar naast een kop koffie of thee ook een lunch ontvangen, bestaande uit een enorm stuk taart. Maar ja, we moeten nog een eind fietsen, dus stapelen maar.

Na deze “lunch” was het afdalen geblazen naar de hoofdweg waarna klim 2 van de dag volgde, het Wiedener Eck. Persoonlijk een van mijn favorieten in het Zwarte Woud. Een klim die nergens echt heel lastig wordt en bovendien redelijk gelijkmatig is. Op deze klim bleek wel dat we te maken hadden met een grillige groep. Toen ik zelf bijna boven was, zag ik ineens een deelnemer afdalen, dat was niet de bedoeling. En toen ik helemaal boven was, bleek dat enkele van onze snelste klimmers waaronder Renzo en Manfred, nergens te bekennen waren.

We waren bang dat zij al aan de afdaling naar Münstertal begonnen waren, maar dat bleek even later niet het geval. Zij waren via de shortcut omhoog geklommen en waren die vervolgens weer afgedaald om weer via de “gewone” weg omhoog te klimmen. Toen we er na verloop van tijd in geslaagd waren alle ballen weer te verzamelen, konden we gaan dalen naar het Münstertal. Daar stonden Wilbert, John en Ineke, onze rotsen in de branding wat verzorging betreft, klaar om de lunch te verzorgen.

Nadat iedereen z’n natje en droogje had gehad, gingen we op weg naar de derde klim van de dag. Ook dit was er weer eentje uit 2012, de Weiherkopf. Maar waar iedereen nog wel redelijk enthousiast was over de twee vorige beklimmingen, werd er nu heel wat afgesputterd. Niet dat ie niet mooi was, maar vooral ook behoorlijk zwaar. Zelf was ik gedemarreerd uit het peloton, waarbij Chiel nuttig afstopwerk deed. Dit om bij een splitsing iedereen de goede kant op te kunnen sturen. Kon ik meteen mooi wat foto’s maken van de zwoegende groep.

Zwarte woud 3

Het laatste stukje ben ik met John omhoog gefietst en hebben we gelijk crisisoverleg gevoerd. De weersverwachtingen voor zaterdag waren slecht en op die dag stond onze mooiste rit gepland. Maar ja, we hadden al wel een koffiestop voor zaterdag geregeld op de Kandel. Eenmaal boven besloten we het programma om te gooien. Daarom meteen hier bij het restaurant gevraagd of we er morgen terecht konden. Gelukkig kon dat, dus die koffiestop was geregeld. Het restaurant op de Kandel was niet bereikbaar, maar gelukkig lukte het na enig aandringen die koffiestop te verplaatsen naar zaterdag.

Met een opgelucht gevoel kon de afdaling naar het bospaadje worden ingezet. Iedereen was op het hart gedrukt toch vooral achter mij te blijven omdat je er anders zo voorbij zou rijden. En zowaar lukte het de groep in toom te houden. Al sloeg bij mij wel (weer, net zoals in de verkenning) de vertwijfeling toe toen het bospaadje maar niet wilde opdoemen. Maar uiteindelijk was ie daar dan en Renzo bood aan te blijven staan om iedereen omhoog te loodsen. Dat kwam mooi uit, want daardoor kon ik in een gevaarlijke bocht in de afdaling iedereen tot voorzichtigheid manen. In 2012 deed Renzo hier namelijk de vrijwel perfecte imitatie van Johnny Hoogerland door bijna in het prikkeldraad te belanden.

Waar het luisteren in de afdaling nog zo goed ging, zo slecht ging het op dit gebied na de afdaling. Er werd doorgereden en daardoor werd ook de gereed staande touringcar helemaal gemist. Eugene moest daardoor een stukje verder rijden om deelnemers, die het vandaag voor gezien wilden houden, op te pikken. De rest van de groep ging op de fiets richting hotel en moest zodoende voor de eerste keer de slotklim naar Todtnauberg bedwingen. Op papier geen hele lastig klim, maar ook vandaag werd er weer niet op papier geklommen maar gewoon op een racefiets….

Wat ook nog zeer opvallend was, was een valpartij bij Utzenfeld. Want in 2012 ging Carel Magermans op precies dezelfde plek door dezelfde oorzaak tegen het asfalt. Een lijn op de weg die ineens overgaat in een stoeprand werd deze keer Daan Sep fataal. Gelukkig viel de schade aan mens en materiaal mee, maar bizar blijft het dat het twee keer op dezelfde plek mis gaat. Maar uiteindelijk kwam iedereen weer aan bij het hotel waar we even later aan konden schuiven voor een lekker diner (toch John….)

Gegevens van deze dag;
- Gereden afstand 100,41 kilometer
- 2.403 hoogtemeters
- Totale fietsduur 4 uur, 52 minuten en 5 seconden
- Gemiddelde snelheid 20,6 km/uur
- https://connect.garmin.com/modern/activity/1213581895

Vrijdag 10 juni

Vandaag dus al de Koninginnerit en de keuze viel qua weer in ieder geval goed uit, het zonnetje scheen meteen al uitbundig. Met ongeveer een halfuurtje tijdsverschil vertrokken de twee groepen voor de rit met als letterlijk en figuurlijke hoogtepunt de Blauen.

Zwarte Woud 4

Eerst weer de bekende afdaling richting Schönau en vervolgens afslaan bij Wembach. Daar begon het wat te klimmen, maar niet heel zwaar. Na enkele kilometers kwamen we op de weg die we gisteren afdaalden maar waarschijnlijk hebben velen dit niet eens gemerkt. Dat is ook wel het leuke van fietsen in deze regio, je kunt meerdere keren over dezelfde wegen rijden zonder dat het saai wordt.

En saai met deze groep werd het sowieso niet, want ook nu raakten we weer een paar mensen kwijt. Bij de koffiestop reed iemand door, maar die kon weer snel teruggehaald worden. Maar terwijl iedereen al aan de koffie zat, was Jos Hoebe nog steeds niet binnen. Hij bleek goed gereden te zijn maar was gaan twijfelen en daarom weer een stuk terug gegaan. En had toen de fiets weer gekeerd om weer de goede kant op te gaan. Vervelende was echter dat hij hierdoor juist het meest lastig stuk twee keer had moeten beklimmen, dus dan kun je aardig kapot gaan.

Na de koffiepauze was het de bedoeling zoveel mogelijk bij elkaar te blijven. Bij Badenweiler moesten namelijk een paar afslagen genomen worden en zonder de juiste parcourskennis zou je die wel eens kunnen missen. Om met Freek de Jonge te spreken; “dat zullen we nog wel eens zien…….”. U raad het al, er waren er toch weer een aantal vooruit en verkeerd gereden. We dachten uiteindelijk alle schaapjes weer te hebben verzameld, maar op de eerste top van de Blauen volgde nog een verrassing, hierover later meer.

Na dit punt lukte het redelijk om de groep als geheel door Badenweiler te loodsen. Chiel stond vervolgens als verkeerssteward op de eerste kruising en ik zelf op de tweede zodat we nu zeker wisten dat iedereen de juiste berg op ging. Helaas hier nog een kleine valpartij van Wil, maar de schade viel gelukkig erg mee. Wil, deelnemer van het eerste uur, is gelukkig sowieso onverwoestbaar.

De bedoeling was op de tweede top van de Blauen te gaan lunchen, maar het verzorgingsteam besloot dit op de eerste top te doen. Een uitstekende keuze, want nu kon iedereen zelf kiezen of ie naar de tweede top wilde. En ook of hij/zij eerst even iets wilde eten of juist iets later. Bij de lunchplek kwam op een gegeven moment Jan Oudhuis vanaf de andere kant aanrijden. Verbazing volop, waar komt hij nou vandaan? Hij bleek in Badenweiler te ver doorgereden te zijn en had aan een postbode de weg naar de top gevraagd. Die weg was hem gewezen, maar dan wel over een soort mountainbikeparcours van 6 km. Maar Jan liet zich niet kennen en kwam op zijn racefiets gewoon keurig boven, hulde!

Samen met enkele iets minder snel dalende deelnemers ging ik vervolgens naar beneden waarna de rest van de groep spoedig volgde. Helaas hier panne aan een fiets wat niet direct opgelost kon worden. Maar ook hiervoor hadden we gelukkig ons verzorgingsteam dat deze keer fungeerde als bezemwagen. Richting Mambach ging het vervolgens allemaal prima, al kwamen we niet één maar twee venijnige klimmetjes tegen.
Bij Mambach was er keuze uit rechtstreeks richting hotel over een weg die met vals plat omhoog liep, in de touringcar stappen of nog de klim van de Sankt Antonipass doen. Met een man/vrouw of tien ging ik zelf de laatste klim nog doen. Door de verkenning wist ik dat deze niet extreem lastig was, maar ook dat je weinig schaduw zou hebben. Dat was ook nu weer het geval, want de zon scheen nog altijd volop. Op de top, bij het restaurant van de eerste dag, werd nog even een kleine groepsfoto gemaakt, die van de gehele groep zijn we helaas vergeten. Daarna begonnen ook wij aan het laatste stuk richting hotel.

John als kopman ging met een groep van ongeveer 15 personen de andere kant op richting het hotel fietsen. De overige deelnemers zijn in de gereedstaande bus gestapt en zijn keurig boven bij het hotel afgezet. John was met de groep rond 17.00 uur weer terug bij het hotel en Jos kwam
door de lange rit pas om 18.15 uur weer aan bij het hotel. Maar wel na een prachtige dag met schitterend weer. De omwisseling van routes had wat dat betreft goed uitgepakt. Bij het diner was het vervolgens weer lachen, gieren, brullen maar vooral ook giechelen met onze vaste serveerster Frau Steck. John was haar favoriete doelwit vooral omdat hij zo’n verschrikkelijk gemakkelijke eter is en steevast in het Nederlands tegen haar bleef praten.

Zwarte woud 7

Gegevens van deze dag langste route;
- Gereden afstand 117,29 kilometer
- 3.009 hoogtemeters
- Totale fietsduur 6 uur, 7 minuten en 51 seconden
- Gemiddelde snelheid 19,1 km/uur
- https://connect.garmin.com/modern/activity/1210011627

Zaterdag 11 juni
De omwisseling van de etappes bleek ook vandaag een goede zet te zijn geweest want bij het opstaan bleek dat het aardig aan het regenen was. Tijdens het ontbijt was dit nog steeds zo en een blik op de niederschlagsradar stemde ons niet veel vrolijker. En dus besloot de tourdirectie dat er niet (direct) gefietst zou worden.

In plaats daarvan vertrokken we om 9.30 uur met de touringcar richting Sankt Peter om daar een kopje koffie met gebak te halen. Dat was tenslotte al besteld en als rechtgeaarde Hollander wil je natuurlijk wel waar voor je geld! Het restaurant bleek speciaal voor ons open te gaan en van de aangekondigde mogelijke trage bediening bleek niets. De eigenaresse liep het vuur uit haar sloffen om iedereen binnen no-time van koffie of thee met gebak te voorzien.

Zwarte woud 8 

Het weer aan de voet van de Kandel was prima en daardoor baalden we toch wel een beetje dat we niet waren gaan fietsen. Maar ja, in Todtnauberg en omstreken was het wel slecht en de weg was zeiknat. En je kunt met een grote groep geen risico’s nemen, veiligheid gaat voor alles. Terug in Todtnauberg leek het weer daar ook iets op te knappen en werd besloten na de middag nog een klein rondje te gaan rijden. Het werd het beklimmen van de Belchen, bekend van 2012, en vervolgens het Wiedener Eck weer afdalen.


De groep van John vertrok even na 12.30 uur en mijn groep begon een kwartiertje later aan de laatste afdaling van de Todtnauberg. Ongeveer 10 deelnemers besloten niet te gaan fietsen en ander vertier te zoeken. Zo werd er door een aantal een wandeling naar het kapelletje bovenop Todtnauberg gemaakt, ook erg leuk.

De fietsers hadden het ook naar hun zin, want het weer viel erg mee. Al snel konden de regenjasjes uit, helemaal toen we aan de beklimming van de Belchen begonnen. Een mooie gelijkmatige maar daardoor niet minder lastige klim. En uiteraard zou het MCA, ik bedoel het NWZ het NWZ niet zijn als er weer niet verkeerd gereden werd. Enkelen namen de afslag naar de Belchenbahn, maar die is alleen in gebruik als er sneeuw ligt! Gelukkig kon je niet ver verkeerd rijden en arriveerde iedereen vrij vlot op de top. Onderweg zorgden Ineke, John en Wilbert weer voor de broodnodige extra energie.

Bovenop mocht voor deze keer iedereen op zichzelf gaan afdalen, eenmaal beneden kon het eigenlijk toch niet meer fout gaan. Daar was iedereen al een paar keer geweest, dus het was inmiddels bekend terrein. Rond 15.30 uur arriveerde ik zelf weer bij het hotel nadat Chiel en ik gelukkig John nog voor Todtnauberg hadden weten te passeren. Anders hadden we de hele terugreis weer moeten horen dat hij eerder aangekomen was.

Besloten werd de fietsen pas na het eten in de bus te laden. Dit ging door de eerdere ervaring van de heenreis nu meteen prima. Ook de algemene bagage werd meteen in de bus gezet, zodat we zondagochtend alleen nog onze eigen bagage hoefden in te laden. Nadat ook deze klus geklaard was, kon iedereen nog mooi een tijdje aanzitten in de bar. En daar werd het weer ouderwets gezellig en werd er volop gelachen.

Gegevens van deze dag;
- Gereden afstand 45,36 kilometer
- 1.071 hoogtemeters
- Totale fietsduur 2 uur en 7 minuten en 36 seconden
- Gemiddelde snelheid 21,3 km/uur
- https://connect.garmin.com/modern/activity/1210011733 

Zondag 12 juni

Net zoals in 2012, je zou er bijgelovig van worden, regende het ook nu op de ochtend van vertrek pijpenstelen. Maar ja, dat is voor een reis in een touringcar niet zo erg. Nadat iedereen nog een laatste keer lekker had kunnen ontbijten, was het tijd de bus in te laden. Deze keer geen hotelpersoneel met wapperende zakdoekjes, al kwamen ze ons nog wel in de bus een goede reis wensen. De wapperende zakdoekjes werden nu getoond door ons geweldige ondersteunende trio Ineke, Wilbert en John, top!

Om 8.45 uur reden we weg bij het hotel en net als de heenreis verliep de terugreis uitstekend. Om 15.30 uur reden we Nederland weer binnen en vervolgens hebben we Anita nog even afgezet in Houten. Om 18.05 uur kwamen we weer in Alkmaar aan en kon iedereen de ophalers begroeten. Zoals altijd werd de bus in no-time uitgeladen en kon iedereen weer lekker naar huis.

Het is, ondanks de half mislukte zaterdag, weer een prachtige reis geweest. Helaas de laatste in deze vorm, hield John ook vandaag vol. Maar wie weet wat er in toekomst, in welke vorm dan ook, nog uit de hoge hoed komt!

Totalen van deze fietsreis;
- 263,1 kilometer
- 6.452 hoogtemeters
- 12 uur, 57 minuten en 32 seconden gefietst

IMG 0541

Verslagen

2017-05-20 Estafetteloop Den Helder - Maastricht

Verslag Estafetteloop Den Helder – Maastricht 2017

Zaterdag 20 mei was het dan eindelijk zover, na 2012 en 2015 was het nu de beurt aan 2017.
In [ ... ]

Lees meer...
2017-02-03 Fietsen op Tenerife !

Tenerife, 3 t/m 10 februari 2017

Een goede voorbereiding is het halve werk zeggen ze altijd. In dit geval was een goede voorbereiding vooral ook veel werk. [ ... ]

Lees meer...
2016-06-08 Zwarte Woud

Zwarte Woud, 8 t/m 12 juni 2016

Woensdag 8 juni

Zoals gebruikelijk vroeg dag aan het begin van een fietsreis van PV De Quint. In mijn geval ging het wekkertje [ ... ]

Lees meer...
2015-05-23 Estafetteloop

Verslag Den Helder – Maastricht 2015

Zaterdag 23 mei werd er in de hele vroege ochtend verzamelt bij de Labotheek van het MCA.

Alle hardlopers/ters [ ... ]

Lees meer...
2014-06-21 EXTREEM !!!

Alpen, 21 juni t/m 26 juni 2014


Zaterdag 21 juni, reizen
Drie weken na onze verkenningstrip moest het dan echt gaan gebeuren, PV De Quint Extreem. Al [ ... ]

Lees meer...
2013-06-26 Vogezen

Vogezen, 26 juni t/m 30 juni 2013

Woensdag 26 juni

Terwijl Marcel zijn Bakbeest de Juliana van Stolberglaan op draaide, draaiden Chiel en ik ons nog [ ... ]

Lees meer...
2012-06-27 Zwarte Woud

Zwarte Woud, 27 juni t/m 1 juli 2012

Inleiding
Vorige jaar was PV de Quint naar de Dolomieten in Italië geweest, een enorm succes, al snel wordt [ ... ]

Lees meer...
2012-05-12 Estafetteloop

Verslag Estafetteloop Den Helder – Maastricht 2012

Zaterdag 12 mei was het dan eindelijk zover, een kleine half jaar was er aan voorbereiding vooraf [ ... ]

Lees meer...
2011-06-14 Dolomieten

Dolomieten, 14 t/m 19 juni 2011

Dinsdag 14 juni
Het laden van de bus nam deze keer iets meer tijd in beslag en de fietsen stonden ook wat minder strak [ ... ]

Lees meer...
2010-09-26 Willem Andrea Tocht

Zondag 26 september 2010 was het dan eindelijk zover, de Willem Andrea Tocht kon dan toch nog verreden worden, na 2 maal de datum verzet te hebben was [ ... ]

Lees meer...
2010-08-28 Contente Mensch toernooi

 

Contente Mensch toernooi 2010

Op zaterdag 28-08-2010 heeft een hockeyteam van het MCA meegedaan aan het Contente Mensch toernooi.
Dit interhospitale [ ... ]

Lees meer...
2010-06-16 Morzine

Morzine, 16 juni t/m 20 juni 2010

Woensdag 16 juni
Rond 4.00 uur vetrokken richting John om samen naar Alkmaar te rijden. Ging allemaal vlotjes en rond [ ... ]

Lees meer...
2010-04-20 Blijf fit dagen in het MCA

PV de Quint was door het de afdeling Arbo van het MCA gevraagd om op de beurs; Blijf fit dagen te gaan staan met een stand. De redenen is dat de Quint vele [ ... ]

Lees meer...
2009-08-30 Willem Andrea Tocht

WILLEM ANDREA TOCHT 2009

Afgelopen zondag 30 augustus was het dan weer zover; De Grote Willem Andrea Tocht werd alweer voor de 8e keer verreden.
Een tocht [ ... ]

Lees meer...
2009-06-24 Alpe d'Huez

Alpe d’Huez, 24 juni t/m 28 juni 2009

Woensdag 24 juni 2009 was het dan eindelijk zover, een half jaar voorbereiding was er aan vooraf gegaan.
Om [ ... ]

Lees meer...

Sponsors

Bestuur

Amanda de Boer

Amanda de Boer: bestuurslid
 
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 
 
Werkzaam: Praktijkopleider

Tamara Jonker

Vice Voorzitter

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

Werkzaam: Informatie manager

Saskia van Raalte

Workshops Den Helder

Herfstbingo Den Helder

Bestuurslid en tevens aanspreekpunt voor Den Helder

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

Werkzaam: Communicatie

John Bakker

Voorzitter

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Werkzaam: Receptie en Veiligheid 

Cisca van Stralen

Penningmeester

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Werkzaam: AOA 

Kaartje2Go

kaartje2go

De code " NWZ10Kaartje"  geeft 10% korting op alle bestellingen via www.kaartje2go.nl.

Bij iedere bestelling doneert Kaartje2go 25 cent aan Stichting Familiehuis Alkmaar en Stichting vrienden van het Gemini in Den Helder

Personeels Voordeel Winkel

PVW intrabanner

Alkmaar Voordeelpas

image007.jpg

Sponsorkliks

donker 100 100

Bestuur

Amanda de Boer

Amanda de Boer: bestuurslid
 
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 
 
Werkzaam: Praktijkopleider

Tamara Jonker

Vice Voorzitter

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

Werkzaam: Informatie manager

Saskia van Raalte

Workshops Den Helder

Herfstbingo Den Helder

Bestuurslid en tevens aanspreekpunt voor Den Helder

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

Werkzaam: Communicatie

John Bakker

Voorzitter

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Werkzaam: Receptie en Veiligheid 

Cisca van Stralen

Penningmeester

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Werkzaam: AOA