16. 05. 25

Zwae

Zwarte Woud, 27 juni t/m 1 juli 2012

Inleiding
Vorige jaar was PV de Quint naar de Dolomieten in Italië geweest, een enorm succes, al snel wordt er dan op de terug weg in de bus gesproken over waar heen het jaar erop als we gaan, al snel kwam het Zwarte Woud ter sprake.
Raymond Dijkhof kwam met dit idee, hij was er al eens eerder geweest en zei dat dit gebied echt de moeite waard was. Hij wilde graag mee en zou de routes dan in elkaar zetten. Helaas overleed Raymond geheel onverwachts in november 2011. Een hele schok was dat voor iedereen, ik wilde eerst deze tocht afblazen maar op verzoek van vele IC-ers heb ik uiteindelijk door gezet, 2 dagen voor het overlijden stuurde Raymond mij een mailtje met een hotel in Todtnauberg, met dit hotel ben ik uiteindelijk verder gegaan als een soort van eerbetoon voor hem. Achteraf een waanzinnig goed en mooi hotel maar daar later meer over. Ik heb mijn fietsmaat Jos gevraagd of hij zin had om eind april een kleine week naar het Zwarte Woud te gaan om daar de routes uit te gaan proberen die bedacht waren door Peter Baas. Zo gezegd en zo gedaan, die kleine week hadden we enorm genoten van het hotel maar ook van het waanzinnige gebied dit is, en ja hier kan je echt wel klimmen dat was ons duidelijk geworden, sommige routes waren zo zwaar dat we die eruit hadden gehaald want het moet toch voor iedereen leuk blijven en enigszins te doen zijn.

Woensdag 27 juni
Rond 05.15 uur kwam chauffeur Marcel voor rijden bij de Labotheek met de enorme touringcar van BAK reizen Alkmaar. Marcel keek hier al een heel jaar naar uit om dit weer mee e mogen maken, wij zijn enorm blij dat hij onze chauffeur weer is, beide kanten weten wat we aan elkaar hebben en dat werkt alleen maar positief.
Het inladen van de fietsen ging zeer soepel als vanouds, na vier jaar zijn we (lees Leo en Siem) al aardig ervaren aan het worden. De geplande vertrektijd van 6.00 uur werd ruimschoots gehaald, om 5.45 uur stuurde Marcel zijn Bakbeest richting het Schwarzwald. Marcel ging een lange dag tegemoet met Siem naast zich en John achter zich.

Ruim anderhalf uur later werd de Nederlands-Duitse grens al gepasseerd, zonder files hadden we Nederland achter ons gelaten. Ook in Duitsland zat het verkeer niet echt tegen, op wat wegwerkzaamheden na. In Freiburg wist Marcel zijn bus onder een poortje van 3.60 meter hoog (met geleideleidingen van de tram!) te persen, waardoor er ook daar weinig tijd verloren ging. De exacte aankomsttijd bij het hotel ben ik even kwijt, maar het was volgens mij ergens rond 16.30 uur.

Bij aankomst bij het hotel stond het ontvangstcomité al klaar, inclusief een welkomstdrankje dat in de bus werd geserveerd. Op verzoek van de hotelleiding bleef iedereen in de bus, zodat de kamerindeling daar uitgelegd kon worden. Toen Frau Fest haar toespraak wilde beginnen, zag ze tot haar grote schrik niemand in de dubbeldekker zitten, wo ist jeder???? Tja, beneden “zaten” alleen de fietsen en de reisleiding, maar de overige deelnemers waren gelukkig wel mee en zaten boven!

Iedereen werd vervolgens door een medewerker van het hotel naar zijn kamer geleid, was ook wel nodig want het hotel kent een gangenstelsel waar Tora Bora niets bij is. Nadat iedereen zijn kamer een beetje had kunnen indelen, konden we om 18.30 uur aan tafel. Na het prima verzorgde buffet werd nog het welbekende “petje op, petje af” gespeeld, ditmaal met zeer toepasselijke ziekenhuis-haarnetjes.

Donderdag 28 juni, de Belchenroute

Bij het opstaan scheen het zonnetje al door de gordijnen, het beloofde een mooie dag te worden. Na een lekker ontbijtje stond iedereen al voor 9.00 uur te trappelen van ongeduld om de Todtnauberg af te dalen. Een verschijnsel wat zich ook de andere dagen voordeed, een goed teken!

De eerste route bestond uit een rondje van 78 kilometer met twee lange beklimmingen. Na de afdaling werd bij de T-splitsing even gewacht zodat de groep als geheel over de drukke weg richting de voet van de Belchen kon rijden. Dat was meteen een zware beproeving, want maar liefst een klim van bijna 10 kilometer. Door de lengte en het gemiddelde stijgingspercentage van 6.5% waren de tijdsverschillen tussen de eersten en de laatsten behoorlijk groot. Na de top van de Belchen werd er een stukje afgedaald, waarna een koffiepauze was gepland op de top van het Wiedener Eck.
Hoewel hier vooraf was gereserveerd was het appelgebak al heel snel uitverkocht. Gelukkig waren er nog wel andere soorten gebak, waardoor iedereen de energievoorraad weer op orde kon brengen. Bij dit restaurant werd meteen ook de traditionele groepsfoto gemaakt.

Na een enorme afdaling van zo’n 17 kilometer werd het dorp Münster bereikt, waar Jos net op tijd de kop van het peloton wist te achterhalen om ze linksaf te sturen. Manfred en Gijs gingen er vervolgens als hazen vandoor om de koplopers te achterhalen, niet wetende dat zij zelf de koplopers waren…. Ondertussen werd al snel de tweede klim van de dag bereikt, de Weiherkopf. Ietsje korter dan de Belchen, maar doordat het gemakkelijkste gedeelte in het begin zat, ervoer iedereen deze klim toch als een stuk zwaarder dan zijn voorganger. Het werd er bovendien ook niet frisser op.

De planning was om halverwege deze klim te gaan picknicken. Dat werd al bijgesteld tot 1 kilometer voor de top, maar omdat daar geen geschikt plekje werd gevonden, werd het bovenop de top. Nadat de laatste renner binnen was en Henk zijn bus had geparkeerd op een daarvoor bestemde busparkeerplaats, kon iedereen aan de door Judith gesmeerde broodjes. Dan denk je lekker rustig te staan op een verder redelijk verlaten bergtop, maar dan komt er ineens een lijnbus die precies op de plek van onze volgbus moet (par)keren, je verzint het niet, maar het gebeurde wel!

Maar goed, de lunch kon zonder problemen vervolgd worden en daarna volgde weer een afdaling. Omdat in deze afdaling gezocht moest worden naar het prachtige bospad dat ons 3e klimmetje zou worden, werd één lang lint gevormd. Omdat iedereen het Zwarte Woudshirt droeg was dat echt een schitterend gezicht, hopelijk zijn er een paar mooie foto’s van gemaakt. Hoewel het bedoeld was als een optie, had koersdirecteur John in al zijn wijsheid besloten dat iedereen de klim door het bos moest maken. Inderdaad een wijs besluit, want het pad was te mooi om letterlijk en figuurlijk links te laten liggen. De afdaling naar het dorp was wel oppassen, vooral de laatste bocht was zeer gevaarlijk. Renzo moest dan ook al zijn stuurmanskunst uit de kast halen om niet de nieuwe Johnny Hoogerland te worden, al kostte het hem wel een deel van het rubber van zijn achterband.

In Schönau was het vervolgens linksaf en dan eindelijk een stukje vlakke weg. Maar helaas weer niet helemaal vlak, want een verdekt aangelegde stoep werd enkele renners bijna en Carel helemaal fataal. Gelukkig kwam hij er met enkele schaafplekken, maar zonder breuken vanaf en vervolgde op karakter zijn weg. Een stukje verder stond Marcel met zijn bus klaar om enkele deelnemers, het waren er maar een stuk of tien, de klim naar Todtnauberg te besparen. Tussen 16.00 en 16.30 uur arriveerden alle fietsers weer bij het hotel.

Gegevens van deze dag;
- Gereden afstand 78.16 kilometer
- Totale fietsduur 3 uur, 47 minuten en 8 seconden
- Gemiddelde snelheid 20,6 km/uur
- 1901 hoogtemeters en maximale hoogte van 1128 meter
- Temperatuur oplopend van 20 naar 32 graden, vrijwel onbewolkt
- http://connect.garmin.com/activity/194724410

Vrijdag 29 juni, rondje Feldberg

Nu bij het ontwaken geen zonneschijn, maar een nat wegdek. Een snelle blik op buienradar (oftewel niederschlagsradar) gaf niet veel duidelijkheid of het de rest van de dag wel droog zou blijven. Maar na het ontbijt leek het op te klaren en uiteindelijk werd het weer een prachtige dag.

Vandaag stond de hoogste berg van het Zwarte Woud op het programma, de Feldberg. De route daarheen voerde over een drukke weg, daarom werd iedereen op het hart gedrukt zoveel achter elkaar en aan de kant te blijven rijden. Hoewel er ook veel (vracht)auto’s omhoog gingen, was het fietsend prima te doen, vooral omdat het ook een erg brede weg is. Omdat het weer een flinke klim was, zat er weer aardig wat tijd tussen de eersten en laatsten. Nadat iedereen op de eerste top was, gingen we in groepsverband naar de tweede top, waar een koffiepauze was geregeld. Toen de meesten nog lekker van hun bakkie met gebakkie genoten, gingen Michel en Jos alvast de weg naar de 3e top verkennen.

Na ongeveer een halve kilometer gefietst te hebben, waren nog maar 3 wandelaars gesignaleerd. Het moest dus voor de liefhebbers geen probleem zijn om ook deze klim mee te pakken. Telefonisch werd John op de hoogte gesteld, waarna een behoorlijk deel van de groep richting weerstation ging. Onder hen ook Manfred, die helaas na een klein stukje klimmen zijn hele derailleur de vernieling in zag gaan. Met de fiets op de nek moest hij teleurgesteld de afdaling te voet inzetten. Omdat Wilbert vandaag had besloten niet te gaan fietsen, was de fiets van Raymond in het hotel achtergebleven. Daarom werd besloten deze met het busje op te halen, zodat Manfred op de fiets van Raymond later weer kon aansluiten bij de groep. Meteen een mooi eerbetoon aan de man die aan de basis stond van deze reis, maar dit niet meer mee mocht maken. Ook nu hij niet aanwezig was, stond hij voor ons klaar!

De zoektocht naar de lunchplek verliep helaas wat rommelig, ook al omdat de groep in stukken ging omdat Joop panne had met een pedaal. Bij de tussenstop werd ook nog gewacht op de volgbus, omdat er anders een grote kans was dat we elkaar mis zouden lopen (rijden). In Dorf kon uiteindelijk op een hele ruim terrein geluncht worden. Sanitaire voorzieningen waren helaas niet voorhanden, al dacht Gerda daar anders over. Maar op haar vraag of ze even van de wc in een caravan mocht gebruikmaken, kreeg ze een negatief antwoord, Scheiss-Deutschers!

Na de lunch was het klimmen, dalen, klimmen en dalen richting de Weissenbachsattel. Mede vanwege het warme weer reed iedereen na het bereiken van de top gelijk door naar het hotel. In het dal stond Marcel klaar om een aantal renners, deze keer een stuk of 7, terug te brengen naar het hotel. De rest ging per fiets, waarbij de hitte vooral in Todtnau ongekende vormen aannam. Het verzorgingsduo Henk en Judith bewees echter wederom hun kracht door zelfs koud water vanuit de bergen te regelen, grote klasse! Rond 17.00 uur was iedereen weer bij het hotel en kon men zich in alle rust opmaken voor het diner en een avondje op het terras. En in de bar natuurlijk, want het was de dag van de halve finale Duitsland-Italië. Na afloop van de wedstrijd, verloren door Duistland, werd gevreesd dat de stemming bij het hotelpersoneel tot onder het nulpunt zou dalen, maar dat bleek gelukkig erg mee te vallen.

Gegevens van deze dag;
- Gereden afstand 84,71 kilometer
- Totale fietsduur 4 uur, 24 minuten en 51 seconden
- Gemiddelde snelheid 19,2 km/uur
- 1949 hoogtemeters en maximale hoogte van 1438 meter
- Temperatuur oplopend van 21 naar 36 graden, vrijwel onbewolkt.
- http://connect.garmin.com/activity/194724347

Zaterdag 30 juni, Koninginnerit

De laatste dag al, maar er stond wat moois op het programma, de Koninginnerit. Maar liefst 4 beklimmingen konden vandaag bedwongen worden, als ware het een touretappe. Beklimmingen met mooie namen zoals de Weisenbachsattel, het Wiedener Eck en de Tiergrüble.

Na het ontbijt verzamelde iedereen zich weer voor het hotel onder een stralend zonnetje. Jeroen en Anneke fietsten vandaag niet mee, de rest van de groep daalde weer af naar de kruising in Todtnau. Vervolgens ging het gezwind richting Geschwend en vlak voor de afslag naar de eerste klim moesten Leo en Michel even tot de orde geroepen worden. Zij misten de afslag maar konden tijdig omkeren. Gelukkig maar, want bovenop bewees Leo ook maar weer eens zijn waarde als mecanicien door de fiets van Jos te voorzien van een nieuwe spaak. Op de top van de eerste klim wachtte de koffiepauze waarbij iedereen ook een “stukje” appeltaart met een “beetje” slagroom kon nuttigen. De afdaling van dezelfde weg als we net beklommen hadden ging door de ronde buikjes nog een stuk sneller!

Na de afdeling linksaf op weg naar de tweede klim, het Wiedener Eck. Een klim die voor iedereen prima te doen was. Op 3,5 kilometer voor de top was er voor de liefhebbers een zogenaamde shortcut. John en ik bleken de groep wat onderschat te hebben, want tegen onze verwachting in koos een heel groot aantal renners voor deze kortere maar daardoor ook veel steilere route. Nadat iedereen boven was volgde de beloning in de vorm van een 10 kilometer lange afdaling die ons in Utzenfeld bracht. Daar werd geluncht, ze hadden er speciaal bankjes voor ons neergezet! Zo’n 10 renners vonden dat het wel mooi geweest was en zochten na de lunch een plekje in de gereedstaande bus van Marcel. De rest van de groep ging mee naar de laatste klim, de klim naar het hotel even niet meegerekend.

Even door Schönau en vervolgens begon de klim meteen. Eerst nog even door het open veld, maar al snel werd het een verlaten bospad met een perfect wegdek waar vrijwel geen verkeer te vinden was en bovendien veel schaduw. De klim was zwaar, maar door de mooie omgeving zeer de moeite waard. In het restaurant waar we ’s ochtends al een bakkie hadden gedaan, kon nu nog een drankje worden genuttigd. Daarna was het nog eenmaal afdalen en vervolgens voor de derde keer de slotklim naar ons prachtige hotel.

Na het diner, waarin een aantal mensen bedankt werden voor hun inspanningen, werd het terras ingenomen. Daar was de tweede editie van petje op petje af, we zagen er met z’n allen weer lekker belachelijk uit met de haarnetjes. Maar gezellig was het wel en daar gaat het uiteindelijk om. Na de eerste onweersklap dirigeerde de ober ons naar binnen met de bekende woorden; jetzt gehts los! En dat ging het inderdaad, flinke onweersklappen en stevig regenen. Koersdirecteur Siem verklaarde zondagochtend dat hij dit vuurwerk hoogstpersoonlijk had geregeld om ons verblijf in het Zwarte Woud passend uit te luiden.

De verhuizing naar binnen maakte het er niet minder gezellig op. De hilariteit steeg helemaal tot een hoogtepunt toen Anita, in een ultieme poging om een plekje voor volgend jaar te reserveren, voor Leo verscheen in Duitse klederdracht. Ik meende daarna zelfs te horen dat Anita Leo ten huwelijk vroeg of was het andersom ?, maar dat weet ik niet zeker. Wat ik wel zeker weet is dat Henk zijn kans schoon zag om meteen om een nieuw broertje of zusje te vragen!

Gegevens van deze dag;
- Gereden afstand 83,78 kilometer
- Totale fietsduur 4 uur, 13 minuten en 7 seconden
- Gemiddelde snelheid 19,9 km/uur
- 2058 hoogtemeters en maximale hoogte van 1107 meter
- Temperatuur oplopende van 22 naar 34 graden, vrijwel onbewolkt
- http://connect.garmin.com/activity/194724280

Zondag 1 juli
Rond 06.00 uur werd bijna iedereen wakker gemaakt door een enorme onweersklap en even later brak de stromende regen los, tjonge het kan daar wel te keer gaan hoor. Gelukkig met het inladen van de bus was het helemaal droog en dat we daarna de berg verlieten kwam de regen met bakken uit de lucht, op de radar was goed te zien dat bijna de gehele dag daar heeft geregend.

Niet eerder werden we zo enthousiast uitgewuifd door het hotelpersoneel, met witte zakdoekjes! Ze zouden toch niet blij zijn dat we eindelijk weer weg gingen??
Zoals alle dagen stond ook nu iedereen weer ruimschoots op tijd klaar voor het vertrek. Hierdoor kon Marcel zijn touringcar al om 8.40 uur in beweging zetten. De eerste paar uur ging het voorspoedig, maar toen bleken de Duitse wegwerkers een complete snelweg afgezet te hebben. Hierdoor werd om even voor 11 uur de Duits-Franse grens gepasseerd, wat bepaald niet in de planning lag. Een halfuurtje later reden we Duitsland weer binnen en verliep de reis verder weer voorspoedig. Zo voorspoedig dat we net over 6 uur in Alkmaar arriveerden, waar al diverse “ophalers” klaar stonden.

PV De Quint geht Schwarzwald zit er weer op,
ook de 4e reis was een groot succes!

Als eerste wil ik fietsmaat Jos Koomen enorm bedanken voor zijn enorme grote inbreng van deze reis want zonder hem was dit echt niet gelukt, dit verslag is tevens ook uit zijn computer komen rollen, jongen bedankt !!!
Verder wil ik Henk en Judith enorm bedanken voor inzet met de ‘kleine’ volgbus.
BAK reizen Alkmaar en chauffeur Marcel enorm bedankt
Verder wil ik gewoon iedereen bedanken die een aandeel heeft gehad aan deze reis.

 

Verslagen

2017-05-20 Estafetteloop Den Helder - Maastricht

Verslag Estafetteloop Den Helder – Maastricht 2017

Zaterdag 20 mei was het dan eindelijk zover, na 2012 en 2015 was het nu de beurt aan 2017.
In [ ... ]

Lees meer...
2017-02-03 Fietsen op Tenerife !

Tenerife, 3 t/m 10 februari 2017

Een goede voorbereiding is het halve werk zeggen ze altijd. In dit geval was een goede voorbereiding vooral ook veel werk. [ ... ]

Lees meer...
2016-06-08 Zwarte Woud

Zwarte Woud, 8 t/m 12 juni 2016

Woensdag 8 juni

Zoals gebruikelijk vroeg dag aan het begin van een fietsreis van PV De Quint. In mijn geval ging het wekkertje [ ... ]

Lees meer...
2015-05-23 Estafetteloop

Verslag Den Helder – Maastricht 2015

Zaterdag 23 mei werd er in de hele vroege ochtend verzamelt bij de Labotheek van het MCA.

Alle hardlopers/ters [ ... ]

Lees meer...
2014-06-21 EXTREEM !!!

Alpen, 21 juni t/m 26 juni 2014


Zaterdag 21 juni, reizen
Drie weken na onze verkenningstrip moest het dan echt gaan gebeuren, PV De Quint Extreem. Al [ ... ]

Lees meer...
2013-06-26 Vogezen

Vogezen, 26 juni t/m 30 juni 2013

Woensdag 26 juni

Terwijl Marcel zijn Bakbeest de Juliana van Stolberglaan op draaide, draaiden Chiel en ik ons nog [ ... ]

Lees meer...
2012-06-27 Zwarte Woud

Zwarte Woud, 27 juni t/m 1 juli 2012

Inleiding
Vorige jaar was PV de Quint naar de Dolomieten in Italië geweest, een enorm succes, al snel wordt [ ... ]

Lees meer...
2012-05-12 Estafetteloop

Verslag Estafetteloop Den Helder – Maastricht 2012

Zaterdag 12 mei was het dan eindelijk zover, een kleine half jaar was er aan voorbereiding vooraf [ ... ]

Lees meer...
2011-06-14 Dolomieten

Dolomieten, 14 t/m 19 juni 2011

Dinsdag 14 juni
Het laden van de bus nam deze keer iets meer tijd in beslag en de fietsen stonden ook wat minder strak [ ... ]

Lees meer...
2010-09-26 Willem Andrea Tocht

Zondag 26 september 2010 was het dan eindelijk zover, de Willem Andrea Tocht kon dan toch nog verreden worden, na 2 maal de datum verzet te hebben was [ ... ]

Lees meer...
2010-08-28 Contente Mensch toernooi

 

Contente Mensch toernooi 2010

Op zaterdag 28-08-2010 heeft een hockeyteam van het MCA meegedaan aan het Contente Mensch toernooi.
Dit interhospitale [ ... ]

Lees meer...
2010-06-16 Morzine

Morzine, 16 juni t/m 20 juni 2010

Woensdag 16 juni
Rond 4.00 uur vetrokken richting John om samen naar Alkmaar te rijden. Ging allemaal vlotjes en rond [ ... ]

Lees meer...
2010-04-20 Blijf fit dagen in het MCA

PV de Quint was door het de afdeling Arbo van het MCA gevraagd om op de beurs; Blijf fit dagen te gaan staan met een stand. De redenen is dat de Quint vele [ ... ]

Lees meer...
2009-08-30 Willem Andrea Tocht

WILLEM ANDREA TOCHT 2009

Afgelopen zondag 30 augustus was het dan weer zover; De Grote Willem Andrea Tocht werd alweer voor de 8e keer verreden.
Een tocht [ ... ]

Lees meer...
2009-06-24 Alpe d'Huez

Alpe d’Huez, 24 juni t/m 28 juni 2009

Woensdag 24 juni 2009 was het dan eindelijk zover, een half jaar voorbereiding was er aan vooraf gegaan.
Om [ ... ]

Lees meer...

Sponsors

Bestuur

Amanda de Boer

Amanda de Boer: bestuurslid
 
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 
 
Werkzaam: Praktijkopleider

Tamara Jonker

Vice Voorzitter

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

Werkzaam: Informatie manager

Saskia van Raalte

Workshops Den Helder

Herfstbingo Den Helder

Bestuurslid en tevens aanspreekpunt voor Den Helder

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

Werkzaam: Communicatie

John Bakker

Voorzitter

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Werkzaam: Receptie en Veiligheid 

Cisca van Stralen

Penningmeester

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Werkzaam: AOA 

Kaartje2Go

kaartje2go

De code " NWZ10Kaartje"  geeft 10% korting op alle bestellingen via www.kaartje2go.nl.

Bij iedere bestelling doneert Kaartje2go 25 cent aan Stichting Familiehuis Alkmaar en Stichting vrienden van het Gemini in Den Helder

Personeels Voordeel Winkel

PVW intrabanner

Alkmaar Voordeelpas

image007.jpg

Sponsorkliks

donker 100 100

Bestuur

Amanda de Boer

Amanda de Boer: bestuurslid
 
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 
 
Werkzaam: Praktijkopleider

Tamara Jonker

Vice Voorzitter

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

Werkzaam: Informatie manager

Saskia van Raalte

Workshops Den Helder

Herfstbingo Den Helder

Bestuurslid en tevens aanspreekpunt voor Den Helder

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

Werkzaam: Communicatie

John Bakker

Voorzitter

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Werkzaam: Receptie en Veiligheid 

Cisca van Stralen

Penningmeester

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Werkzaam: AOA